نه گفتن.

نه گفتن ساده نیست. آن هم وقتی خود ما و دیگران، تمام زندگیمان را صرف بهبود مهارت بله گرفتن کردهایم و میکنیم.

ما در ارتباطات و مذاکرهها، معمولاً در پی آن هستیم که از طرف مقابل پاسخ مثبت دریافت کنیم.

بخش قابل توجهی از کتابهای مذاکره هم بر اساس این هدف تدوین شده و شکل گرفتهاند.

راجر فیشر هم کتاب معروف خود در مورد مذاکره را Getting to Yes نامگذاری کرده است.

اما کسانی که تجربه زیادی در مذاکره دارند، میدانند که دستیابی به پاسخ مثبت طرف مقابل، تنها یک رو از سکه مذاکره است. روی دیگر سکه، توانایی نه گفتنو به عبارتی پاسخ مثبت ندادن به خواستههای طرف مقابل است.

خواستههایی که ممکن است منطقی یا اخلاقی نباشند و یا اینکه منطقی و اخلاقی هستند، اما برآورده کردن آنها از عهده ما خارج است.

کسانی که پاسخ منفی ما را میشنوند، به ندرت از شنیدن این پاسخ خوشحال میشوند و این البته طبیعی است.

پاسخ منفی، به معنی رد کردن خواستههای طرف مقابل، رد کردن ایدهها، آرزوها و نیز عدم برآورده کردن اولویتهای طرف مقابل است.

به همین دلیل، در اکثر گفتگوها و مذاکرهها، «نه» گفتن، پایان یک گفتگو نیست. بلکه آغاز یک مذاکره است.